1. Wat is verliesverwerking? – Een heel diepe wond genezen!
Inzichten krijgen in wat je overkomen is
Alleen rust, aandacht en liefdevolle
verzorging door de tijd heen kunnen genezing brengen aan jouw diepe, pijnlijke,
geestelijke en emotionele wond.
Een
verlies verwerken is een veranderingsproces, waarin je je nare ervaringen
overgroeit.
Je
wordt nooit meer de oude. En er blijft altijd een litteken achter, dat je zo nu
en dan weer herinnert aan wat er gebeurd is. Je doet wel levenservaring op,
waardoor je groeit, wijzer wordt.
Door een crisis kom je bij je eigen kern en wordt er licht op
aspecten van het leven geworpen, waar je anders niet naar zou kijken!
De
verliesverwerking zal net zo zwaar zijn, als de liefde sterk was. Er is moed en
toewijding voor nodig om je rouwproces te boven te komen.
De
gevoelens die je overspoelen nu je een verlies hebt geleden, verdienen je
aandacht.
Je
kunt je verdriet alleen overstijgen, als je bereid bent het te ervaren, het toe
te laten als een onderdeel van het leven.
Je
bent uit je vertrouwde wereld gevallen, je bent eenzaam en zoekt geruststelling
door de aanwezigheid van een ander.
Misschien kun je geen spanning meer
verdragen, omdat je zenuwen een tijdlang overbelast zijn geweest. Gun jezelf
rust en liefde en aandacht voor jezelf.
Rouwen is naast het verlies van je geliefde,
je eigen verdriet, jouw verlatenheid en ontreddering. Verdriet om het positieve
wat er was, en misschien verdriet om het negatieve dat niet werd opgelost.
Als
jouw ouders uit elkaar zijn gegaan, of als jij je partner hebt verlaten,
dan wel verlaten bent; of als je ouders bij elkaar bleven zonder een
liefdevolle band met elkaar of met jou te creëren, het zijn allemaal
verschillende stukken gevoelens, verdriet, boosheid, angst, zorgen die nu om je
aandacht vragen en geheeld willen worden. De een krijgt met dit te maken, een
ander met dat. We ontkomen er niet aan. En we krijgen er allemaal iets van mee.
Bij
gescheiden ouders ben je als kind tijdelijk beide ouders kwijt, omdat zowel de
blijvende ouder als de vertrokken ouder zo anders worden dan hij/zij waren en
met hun eigen rouwverwerking bezig zijn. Er ontstaan nieuwe relaties. Voor jou
en voor hen. Als je inmiddels een volwassen kind van gescheiden ouders bent,
kun je nog steeds rouwen om wat er verloren is gegaan.
Het is zinvol jezelf af te vragen: Schrijf in je schrift
1. Wat heb je verloren?.......
2. Wat voor band had je met
………………, je partner, je vader, je moeder?.......
3. Was je je ervan bewust dat
hij/zij zoveel voor je betekende?.......
4. Zo nee: hoe kwam dat dan?.......
Huilen mag!: De tranen die je huilt, zullen je
helen en je leven vernieuwen. De enige veranderingen die nog kunnen
plaatsvinden, voltrekken zich in jou.
Lachen: Je
mag ook positieve emoties hebben tijdens je rouwproces. Lachen is gezond!
Daarmee verdwijnen je stresshormonen!
Vragen
waarnaar we samen gaan kijken in de volgende blogs zijn:
a) Hoe kun je je verlies
aanvaarden?
b) Waar zit je op dit moment mee
(in je maag)?
c) Hoe verwerk je je gevoelens
van woede, verdriet (om wat voorbij is en wat niet meer terugkomt), pijn, jaloezie,
liefde, schuldgevoel (bepaalde zaken zijn misschien nooit uitgesproken).
d) Hoe laat je deze gevoelens
vervolgens los?
Als
je altijd maar doorholt, kun je jezelf verliezen.
Gevoelens
hebben een functie, stop ze niet weg! Ze mogen er zijn. Vroeg of laat zoeken ze
toch een uitweg. Vaak gaan onverwerkte gevoelens vast zitten in je lichaam, om
je eraan te herinneren dat ze er nog steeds zijn. Gevoelens die je overspoelen, nu je een geliefde hebt verloren, verdienen je aandacht.
Je
kunt je verdriet alleen overstijgen, als je bereid bent het te ervaren, door de
pijn héén te gaan.
Want
waar je je tegen verzet blijft, en waar je naar kijkt en verwerkt, wordt
geheeld en verdwijnt!
Zorgen / wensen (pak je schrift er weer bij en schrijf op)
Waar
heb je zorgen om? ………………
Achter
elke zorg, zit een wens.
Wat zou je willen?.......
Wat
heb je nodig?.......
Waar
kan je dat halen?.......
Vragenlijst: (schrift)
Om
een beter inzicht te krijgen in je situatie, is het goed om de volgende
opdracht te maken:
1. Wat is je verlieservaring, om
wie ging het?.......
2. Wat gebeurde er?.......
3. Wat waren je reacties:
negatief en positief?.......
4. Wat werd je geadviseerd te
doen, en wat dééd je?.......
5. Wie was jou het meest tot
steun?.......
6. Gebeurde er iets dat het
extra pijnlijk voor je maakte?.......
7. Wat kun je leren uit deze
verlieservaring?.......
8. Wat maakte je bang in verband
met deze verlieservaring?.......
9. Wat maakt het nu
gemakkelijker voor je?.......
10. Heb je eerdere
verlieservaringen meegemaakt?....... Hoe oud was je en hoe heb je daarop gereageerd?.......
11. Hoe is je leven verlopen?.......
12. Hoe kom je je dag door?.......
Geef
jezelf de tijd om erover ná te denken en ná te voelen………….
Korte termijn suggesties bij verdoving / shock – Kies eruit wat bij jou past:
1. Wees vriendelijk voor jezelf.
Verzet afspraken die spanning vergroten.
2. Je gedachten zijn ergens anders
bij – wees voorzichtig met autorijden (bijsluiter medicijnen lezen!)
3. Bereid je activiteiten voor
(een film met daarin een scheiding of misbruik = extra aangrijpend).
4. Zorg iedere dag voor (innerlijke) rust.
Rouwen = zwaar werk.
5. Kies vrienden die kunnen
luisteren en begrip hebben.
6. Doe niet te veel op een dag.
Je hebt minder energie.
7. Het is geen normale tijd.
Accepteer je gedachten, je gevoelens en handelingen, hoe gek ze ook lijken.
8. Zoek een manier om jezelf te
helpen – iedere dag/week steun. Bijvoorbeeld: ga naar je huisarts voor een
gesprek; therapeut; ga een keer lunchen bij je vader, moeder, of een ander
familielid, een goede vriend of vriendin of buren.
9. Doe alles wat voor jou
positief en ontspannend is. Zoals lezen, muziek luisteren, wandelen.
10.Zoek de natuur op.
Wees alert bij
1.
Blijvende verwarring
2.
Geen zelfvertrouwen
3.
Praten over allerlei zònder emoties; als je niet bij je gevoel kunt komen.
4.
Blijvende boosheid, schuldgevoel, verdriet etc.
Ga
in dat geval naar je huisarts, die je kan doorverwijzen. Zoek een holistische therapeut!
GEZINSROUW
Je
kunt je gezinsleden niet tot steun zijn, zoals je zou willen. Wel is het zo,
dat als je een zwak moment hebt, een ander op zo’n moment juist sterk kan zijn.
Je
ziet je kinderen/ex partner lijden en wilt de kar trekken, tot je merkt dat die
kar voor jezelf te zwaar is.
Voor
kinderen kan het moeilijk zijn dat hun ouders de kluts kwijt zijn. Ze zijn niet
in staat om het verlies af te wenden.
Ieder
verwerkt zijn verlies op zijn eigen manier; de een wil praten, de ander naar
muziek luisteren of de natuur in. De een wil foto’s van vóór de scheiding kijken,
de ander niet.
Het
is wel goed dat je elkaar de ruimte hierin geeft.
Er
is niet één manier van verliesverwerking.
Sociale steun
Kijk
in je familie, vrienden- en kennissen netwerk: Bij wie kun je terecht voor
emotionele steun, praktische hulp en ondersteuning bij de aanpassing die het
verlies van je partner vereist?
VERSCHILLEN TUSSEN MAN EN VROUW
Vrouwen
zoeken gemakkelijker hulp en tonen sneller hun emoties. Mannen laten hun
verdriet niet zo gauw zien. Vrouwen hebben een groter sociaal netwerk. Mannen
zijn meer probleemoplossend gericht. Vrouwen zijn meer bezig met emoties en
dagelijks huishoudelijke taken (naast hun betaalde baan). In het traditionele
leven hebben mannen meer te verliezen. Een man stopt zijn gevoelens vaak weg en
rouwt innerlijk.
Jouw
1. Lichaam
2. Verstand/Geest
3. Emoties/Gevoelens
4. Intuïtie/Voorgevoel
moeten in balans zijn.
Waar
het in therapie of zelfheling om gaat is:
VERTEL JE VERHAAL en ga daarmee naar je pijn, die door
het aandacht te schenken en er liefdevol mee om te gaan, geheeld kan worden!!
YOU NEED TO TELL YOUR STORY!
(Zei Elisabeth Kübler-Ross, psychiater
en rouw-deskundige, oprichtster van het eerste Hospice huis in Nederland)
Net zo vaak als jíj wilt en tot je er helemaal klaar mee bent.
--:--